پدر

بی خود از عشق نگویید که پدر یکتاز است

آخر قصّه عشق است و خودش آغاز است

او خدای دل من بوده و هست میگویم

به خدا این که خداگشته خودش اعجاز است

چه بگویم که دلم تَنگ حضورش شده است

بی خودی نیست که این قافیه ها ایجاز است

پدرم نیست ولی گفته او هست که گفت

شرط اوّل به ره عشق همین پرواز است

در خرابات پدر، تنُگ دلم یک دریاست

خاک پای پدرت باشی فقط اِعزاز است

گرچه هر روز هنوز ذکر لبم یک بابا است

خاطرش گوهری بوده و آن دمساز است

جا مانده...