مهر و ماه

آن قدر پیر و خرابم که مِیَم نیست دگر درمانم

خالی از جان و جهان شد، همه ی دستانم

شاهد از غیب برایم خبری آورده

خبر این است که من گم شدم و افشانم

در پی نام تو میگردم و هی میجنگم

رخ نشان ده که من راوی این گُردانم

تا کجا میروی آخر، بیا برگردان

این قضا را به شب وصل من و جانانم

گوهری، باز گذر میکند از مهر بیا

مُهر ماهم بنمایان به همه آبانم

جا مانده...